Julia Fiedorczuk jest pisarką, poetką, tłumaczką i profesorką na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie współtworzy Centrum Humanistyki Środowiskowej.
Jej twórczość bada relacje między ludźmi a ich planetarnym środowiskiem i podkreśla światotwórczą siłę literatury.
Opublikowała zbiory opowiadań i powieści, między innymi Pod Słońcem (2020) i Dom Oriona (2023), a także sześć tomów wierszy, z których ostatni to Glif (2024).
Jest również autorką książek eseistycznych (m. in. Cyborg w ogrodzie: wprowadzenie do ekokrytyki) i licznych tekstów w prasie popularnej i popularnonaukowej.
Nominowana do nagrody Nike (2016), Nagrody Literackiej m. st. Warszawy (2021) i - dwukrotnie - do nagrody im. Juliana Tuwima za całokształt twórczości, laureatka nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom Psalmy (2018).
Jej teksty doczekały się przekładów na ponad 20 języków, w tym na angielski, niemiecki, hiszpański, szwedzki, serbski, ukraiński, litewski i gruziński.
Poetka, tłumaczka, pisarka, krytyczka literacka, wykładowczyni akademicka (w 2024 roku otrzymała tytuł profesorski). Wychowała się między Podlasiem i Mazowszem, od pewnego czasu coraz chętniej, i coraz częściej, powraca na wschód. Aktualnie mieszka w ulubionej Warszawie, ale także pomiędzy miejscami i w drodze.
Od 2003 roku związana jest z Wydziałem Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie wykłada w Instytucie Anglistyki. Jej zainteresowania naukowe obejmują dwudziestowieczną poezję amerykańską, filozofię, teorię literatury, psychoanalizę, ekokrytykę, poshumanizm i (eko)feminizm. Wprowadziła do Polski i spopularyzowała pojęcie „ekopoetyki”. Jest współzałożycielką Centrum Humanistyki Środowiskowej i współkoordynatorką projektu EcoLab - Laboratorium Ekopoetologiczne - w ramach którego organizowała spotkania z twórcami między innymi z USA, Meksyku i Walii.
Jest autorką siedmiu tomów wierszy, dwóch zbiorów opowiadań i czterech powieści. Jej debiutancki tom Listopad nad Narwią (Biuro Literackie, 2000) otrzymał nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Jest również laureatką austriackiej nagrody Huberta Burdy (2005), przyznanej za wiersze z tomu Bio (Biuro Literackie, 2004), za tom Psalmy, wydany w 2017 roku, otrzymała Nagrodę Poetycką im. Wisławy Szymborskiej. W 2023 ukazały się jej wiersze zebrane Astrostrada z Girlandami (Wydawnictwo Warstwy). Za powieść Nieważkość została nominowana do Nagrody Nike, a za Pod Słońcem – do Nagrody im. Wiesława Kazaneckiego i Nagrody Literackiej m. st. Warszawy. Otrzymała również - dwukrotnie - nominację do nagrody im. Juliana Tuwima za całokształt twórczości (w 2020 i 2023 roku). Utwory Fiedorczuk przetłumaczono na ponad 20 języków. Ostatnio wydała Glif, zbiór wierszy, który nazywa „książką–schronem” (Warstwy, 2023).
W 2019 roku w Wydawnictwie Naukowym Katedra ukazał się zbiór wywiadów zatytułowany Inne możliwości zbierający rozmowy Julii Fiedorczuk z poetami z Ameryki Północnej, których łączy zainteresowanie pozaludzką przyrodą. W obszarze humanistyki środowiskowej opublikowała także esej Cyborg w ogrodzie. Wprowadzenie do ekokrytyki (WN Katedra, 2015) i - wraz z meksykańskim poetą i tłumaczem Gerardo Beltránem - Ecopoetics/ Ecopoética/ Ecopoetics (Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego, 2020). Tłumaczyła poetów i poetki z USA i Meksyku, m. in. Johna Ashbery’ego, Forresta Gandera, Gerardo Beltrána, Marię Barandę i Coral Bracho. Opublikowała dwa tomy utworów wybranych Laury (Riding) Jackson w swoim przekładzie, a wraz z Laurie Anderson: „Język przyszłości”, zbiór krótkich utworów Anderson z ilustracjami autorki (Wrocław, 2012). W 2023 roku Wolne Lektury opublikowały jej tłumaczenie Roku 1984 George’a Orwella. Jej teksty i przekłady ukazywały się między innymi w „Literaturze na świecie”, „Dwutygodniku” i „Tygodniku Powszechnym”. Jest felietonistką „Polityki” i „Notatnika Literackiego”.
Uczestniczyła w licznych festiwalach literackich w Polsce i na świecie (między innymi w Hong Kongu, Meksyku, USA, Wielkiej Brytanii, Holandii, Słowenii, Rumunii, Litwie). Wygłaszała wykłady na uniwersytetach w Europie, Meksyku i Stanach Zjednoczonych (m. in. w serii Weintraub Lecture in Polish Literature and Culture na Uniwersytecie Harvarda).
Zarówno w twórczości artystycznej, jak badawczej i popularyzatorskiej, pracuje na styku różnych dyscyplin; współpracuje z biologami i fizykami, czerpie z takich dziedzin wiedzy jak biosemiotyka, geologia czy astronomia. Pisze w dialogu z innymi twórcami i badaczkami. Jej intertekstualna liryka i proza kwestionuje antropocentryzm, opowiada światy w makro– i mikroskalach, uznaje sprawczość innych istot i zjawisk w procesie tworzenia się języka i metafor, a w konsekwencji - życia w jego różnych przejawach.
Wraz z reporterem Filipem Springerem stworzyła w 2020 działającą przy Instytucie Reportażu Szkołę Ekopoetyki, w ramach której osoby z różnych środowisk badawczych i twórczych uczyły się wspólnie nowych sposobów tworzenia narracji w świecie dotkniętym szeregiem kryzysów.
Lubi projekty trans-medialne. Wraz z walijskim kompozytorem Alanem Holmes’em stworzyła projekt muzyczny oparty na Psalmach, z którym artyści wystąpili m.in. we Wrocławiu, Sosnowcu i w Bangor. Jej prace były także częścią wystawy malarskiej Alexandry Grant Everything Belongs to The Cosmos poświęconej polskim poetkom zaprezentowanej w Berlinie w 2024 roku.
Kocha Puszczę Białowieską - właśnie tam umieściła akcję swojej ostatniej, eksperymentalnej powieści - Dom Oriona (Wydawnictwo Literackie, 2023).
Julia Fiedorczuk jest pisarką, poetką, tłumaczką i wykładowczynią na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie współtworzy Centrum Humanistyki Środowiskowej. Jej twórczość bada relacje między ludźmi a ich planetarnym środowiskiem i podkreśla światotwórczą siłę literatury. Opublikowała zbiory opowiadań i powieści, między innymi Pod Słońcem (2020) i Dom Oriona (2023), a także sześć tomów wierszy, z których ostatni to Glif (2024). Jest również autorką książek eseistycznych (m. in. Cyborg w ogrodzie: wprowadzenie do ekokrytyki) i licznych tekstów w prasie popularnej i popularnonaukowej. Nominowana do nagrody Nike (2016), Nagrody Literackiej m. st. Warszawy (2021) i - dwukrotnie - do nagrody im. Juliana Tuwima za całokształt twórczości, laureatka nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom Psalmy (2018). Oxygen, wybór jej wierszy w przekładzie Billa Johnstona, znalazł się na liście książek nominowanych do National Translation Award w Stanach Zjednoczonych (2016). Julia Fiedorczuk występowała na wielu międzynarodowych festiwalach literackich w Polsce i na świecie. Jej teksty doczekały się przekładów na ponad 20 języków, w tym na angielski, niemiecki, hiszpański, szwedzki, serbski, ukraiński, litewski i gruziński. Jest felietonistką Polityki i częstą gościnią Radia Tok FM.
Julia Fiedorczuk is a writer, poet, translator and professor at Warsaw University, where she helped to create a Center for Environmental Humanities. Her work explores the relationship between human beings and their planetary environments and emphasises the world-making power of literature. She authored short story collections and novels, including Pod Słońcem (Under the Sun) and Dom Oriona (The House of Orion) as well as six poetry volumes, the most recent of which is Glif (Glyph, 2024). She also published essays, including Cyborg w ogrodzie: wprowadzenie do ekokrytyki (A Cyborg in the Garden: Introduction to Ecoctiticism). She was nominated for the Nike Literary Award (2016) and - twice - for the Julian Tuwim Lifetime Achievement Award. She is the laureate of the 2018 Szymborska Prize for Psalmy (Psalms). Oxygen, a volume of her selected poems translated by Bill Johnston, was longlisted for the National Translation Award in USA (2016). Julia Fiedorczuk has performed at numerous literary festivals in Poland and across the world; her work has been translated into over 20 languages, including books in English, German, Spanish, Swedish, Serbian, Ukrainian, Lithuanian, Chinese and Georgian. She is a columnist of Polityka, a popular Polish weekly and a frequent guest of poetry shows on the Polish radio.
Julia Fiedorczuk jest pisarką, poetką, tłumaczką i badaczką. Opublikowała zbiory opowiadań, powieści i sześć tomów wierszy. Autorka eseju Cyborg w ogrodzie: wprowadzenie do ekokrytyki (2015) i współautorka (wraz z Gerardo Beltránem) trójjęzycznego opracowania Ekopoetyka / Ecopoética / Ecopoetics (2015). W pracy akademickiej interesuje się przede wszystkim poezją eksperymentalną w kontekście środowiskowym i wpływem Antropocenu (rozumianego jako szereg splątanych kryzysów) na emocje i zmysły. Współredagowała Routledge Companion to Ecopoetics (2023) i Places that the map can’t contain: Poetics in the Anthropocene (2023, wraz z Pawłem Piszczatowskim). Wykłada w Instytucie Anglistyki i jest współzałożycielką Centrum Humanistyki Środowiskowej na Uniwersytecie Warszawskim. Teksty Julii Fiedorczuk zostały przetłumaczone na ponad 20 języków; jest felietonistką Polityki i częstą gościnią Radia Tok FM. Laureatka Nagrody im. Wisławy Szymborskiej (2018), była także nominowana do Nagrody Nike, Nagrody Literackiej m. st. Warszawy i - dwukrotnie - do Nagrody im Juliana Tuwima za całokształt twórczości.
Julia Fiedorczuk is a writer, poet, translator and researcher. She has published short story collections and novels, as well as six poetry volumes. Her book-length essays include Cyborg w ogrodzie: wprowadzenie do ekokrytyki (A Cyborg in the Garden: Introduction to Ecoctiticism) and Ecopoetics (in collaboration with Gerardo Beltrán). Her academic writing focuses on experimental poetics and the environment. She is a co-editor of Routledge Companion to Ecopoetics and Places that the map can’t contain: Poetics in the Anthropocene (with Paweł Piszczatowski). She teaches at the Institute of English Studies and is a co-founder of a Center for Environmental Humanities at Warsaw University. Julia Fiedorczuk’s work has been translated into over 20 languages. She is a columnist of Polityka, a popular Polish weekly and a frequent guest on the Polish radio. Recipient of the 2018 Szymborska Prize, she was also nominated for the Nike Award (2016) and - twice - for the Julian Tuwim Lifetime Achievement Award.
